Öğretim Tasarımı

1.Bir öğretim tasarımında yer alan öğeler nelerdir?
a)Öğrenenin özellikleri
b)Hedefler
c)Yöntemler
d)Değerlendirmeler

Kaynak: Kemp ve Ark, 1996

2.Öğretim Sürecinin altında yatan sayıltılar?
sayıltı1:Öğretim tasarım süreci hem sistematik bir yaklaşımı hemde plan üzerindeki ayrıntılarla uğraşmayı  gerektirir.
sayıltı2:Öğretim tasarım süreci belli bir ders geliştirme düzeyinde başlar.
saayıltı3:öğretim tasarımı öğretim tasarımcıları ve planlamacılar tarafından geliştirilir.
sayıltı4:planlama yapılırken, tüm öğrenenler için doyum sağlayıcı ortammların ve başarının sağlanması gerekir.
sayıltı5: öğretim tasarımı kapsamdan çok bireye odaklaşır.
sayıltı6: öğretim tasarımında en iyi yol tek yoldur.

Kaynak: Kemp ve Ark, 1996

3.Öğretim tasarımı ve tarihsel gelişim süreci?
Öğretim tasarımı süreç olarak ele alındığında;öğretimin kalitesini vve öğretim kurumlarından yararlanılarak ilerleyen sistematik bir bir gelişme süreci olarak tanımlanmamktadır.
Kökleri 1920’lwew dayanan ancak II. dünya savaşı ve sonrasında kullanımı ivmelenen öğretim tasarımı kavramı Gagne,Brigs,Flagan gibi psikologların bilgilerini sistematikleştirerek öğretim amaçları kullanımı ile başlamamktadır. bu psikologlaar askerlere verilen eğitimlerde geliştirilen yöntemler ile öğretim tasarımının temelini atmışlardır.

Kaynak: Reiser, 2001

4. Öğretim modellerinin amacı nedir?
Öğretim tasarımı modeli, öğretim ortamını kolayca gözlenmeyen adımlarını somutlaştırmaya görsel bir duruma getirmeye yarar. Öğretim tasarım modeli, öğretim tasarım sürecinin temel öğrelerini arasındaki ilişkiyi vırgulayacak biçimde görsel olarak betimler.

BİLİŞSEL ALAN HEDEFLERİNİN AŞAMALI SINIFLADIRILMASI

KAVRAMA BASAMAĞI:Bilgilerin yorumlanarak farklı ifade edilebildiği basamaktır.Bilişsel alanın bilgi basamağında edinilen bilgilerin bu basamakta kişi tarafından özümsenmesi söz konusudur.

Öğrencinin bilgi basamağında elde ettiği bilgileri anlamını değiştirmeden başka bir biçimde ifade edebilme.

UYGULAMA BASAMAĞI: Ders ya da konu alanında öğrenilen bilgi ve kavrama basamağındaki hedeflere dayanarak, karşılaşılan herhangi bir sorunu çözme işidir. Fakat verilen soru yeni olmalıdır.Önceden çözülen bir sorunun tekrardan öğrenciye çözdürülmesi uygulama olmaz.

ANALİZ BASAMAĞI:

-Analiz etme

-Karşılaştırma

-Şematik olarak gösterme

-Ayırt etme

-Saptama

-Parçalara ayırma

-Ana hatlarını gösterme

SENTEZ:

-Birleşme

-Tasarlama

-Özetleme

-Gelişme

-Formüle etme

-Yeniden düzenleme

DEĞERLENDİRME:

-Yargılama

-Değerlendirme

-Açıklama

-Karşılaştırma

-İrdeleme

-İspat etme

Kaynak: acikders.hacettepe.edu.tr/…/Seferoglu_EgitimdeHedef_HedefAlan.pps (sunu bilgisi)

BLOOM UN TAKSONOMİ DÜZEYİ

BİLGİ:Belli bir bilginin hazırlanması.

KAVRAMA:Anlamanın en düşük düzeyi.

UYGULAMA:Bir kuralın ya da ilkenin uygulanması.

ANALİZ:Görüşün bölümlere ayrılması ve ilişkilerin tanımlanması.

SENTEZ:Yeni bir bütün oluşturmak üzere parçaların bir araya getirilmesi.

DEĞERLENDİRME:Materyal ve yöntemler konusunda yargılarda bulunulması.

Kaynak:http://www.slideshare.net/…/bloom–taksonomi-sunumu-presentation – Amerika Birleşik Devletleri – (sunu bilgisi)

YAPILANDIRMACILIK NEDİR?

Sürekli değişim içinde bulunan dünya, yenilikleri ve gelişmeyi kavrayan, bunun yanında kendi üzerine düşen görevlerin de farkında olan bireylere ihtiyaç duymaktadır. Bir toplumun çağdaş toplumlar düzeyine ulaşması için; bilgilerin, inançların ve duyguların bireylere doğrudan aktarılması yeterli değildir.

Günümüzde bireylerden, bilgi tüketmekten çok bilgi üretmeleri beklenmektedir. Çağdaş dünyanın kabul ettiği birey, kendisine aktarılan bilgileri aynen kabul eden, yönlendirilmeyi ve biçimlendirilmeyi bekleyen değil, bilgiyi yorumlayarak anlamın yaratılması sürecine etkin olarak katılanlardır (Yıldırım ve Şimşek, 1999: 9).

Bilgini doğası ve öğrenme, yapılandırmacılığın temel dayanağı olmuştur (Brooks ve Brooks, 1993 :23>. Yapılandırmacılık,öğretimle ilgili bir kuram değil,bilgi ve öğrenme ile ilgili bir kuramdır.Bu kuram bilgiyi temelden kurmaya dayanır (Demirel 2000:233) Özünde, öğrenin bilgiyi yapılandırması ve uygulamaya koyması vardır (Perkins,1999: 8).

Öğrenenlerin bilgiyi nasıl öğrendiklerine ilişkin bir kuram olarak gelişmeye başlayan yapılandırmacılık zamanla öğrenenlerin bilgiyi nasıl yapılandırdıklarına ilişkin bir yaklaşım halini almıştır. Yapılandırmacılıkta bilginin tekrarı değil, bilginin transferi ve yeniden yapılandırılması söz konusudur(Perkins, 1999:8).

Yapılandırmacı eğitimin en önemli özelliği,öğrenenin bilgiyi yapılandırmasına, oluşturmasına, yorumlamasına ve geliştirmesine fırsat vermesidir. Alışılmış yöntemde öğretmen bilgiyi verebilir ya da öğrenenler bilgiyi kitaplardan veya başka kaynaklardan edinebilirler. Ama bilgiyi algılamak, bilgiyi yapılandırmak ile eş anlamlı değildir Öğrenen, yeni bir bilgi ile karşılaştığında, dünyayı tanımlama ve açık ama için önceden oluşturduğu kurallarını kullanır veya algıladığı bilgiyi açıklamak için yeni kurallar oluşturur (Brooks ve Brooks, 1993: 9). Bir başka deyişle yapılandırmacılık cevre ile insan beyni arasında güçlü bir bağ kurmadır.

Yapılandırmacı öğrenmede temele alınanlar aşağıdaki gibi özetlenebilir.

1 Bilgiyi araştırma yorumlama ve analiz etme.

2. Bilgiyi ve düşündürme sürecini geliştirme.

3. Geçmişteki yaşantılarla yeni yaşantıları bütünleştirme.

Öğrenenin etkin rol aldığı yapılandırmacı öğrenmede sadece okumak ve dinlemek yerine tartışma,fikirleri savunma,hipotez kurma,sorgulama ve fikirler paylaşma gibi öğrenme sürecine etkin katılım yoluyla öğrenme gerçekleştirir. Bireylerin etkileşimi önemlidir. Öğrenenler, bilgiyi olduğu gibi kabul etmezler, bilgiyi yaratır ya da tekrar keşfederler(Perkins, 1999: 7).

Her kazanılan bilgiyi bir sonraki bilgiyi yapılandırmaya zemin hazırlarlar.Çünkü, yeni bilgiler önceden yapılanmış üzerine bina edilir.Böylece yapılandırmacı öğrenme var olanlarla yeni olan öğrenmeler arasında bağ kurma ve her yeni bilgiyi var olanlarla bütünleştirme sürecidir. Ancak bu süreç, sadece bilgilerin üst üste yığılması olarak algılanmamalıdır. Birey bilgiyi gerçekten yapı!andırmışsa kendi yorumunu yapacak ve bilgiyi temelden kuracaktır. Yapılandırmacılık, bilginin biriktirilmesi ve ezberlenmesi değil, düşünme ve analiz etme ile ilgilidir.

Öğretmenin Rolü

Yapılandırmacı öğrenmeyi temel alan bir eğit in programının başarılı olabilmesi için, program uygulayarak öğretmenlerin birtakım niteliklere sahip olması gerekir.

Yapılandırmacı öğretmen açık fikirli, çağdaş, kendini yenileyebilen, bireysel farklılıkları dikkate alan ve alana da çok iyi olmanın yanında, bilgiyi aktaran değil uygun öğrenme yaşantılarını sağlayan ve öğrenenlerle birlikte öğrenen olmalıdır(Selley, 1999:22).

Yapılandırmacı öğretmen; bireye uygun etkinlikler yaratma, öğrenenlerin hem birbirleri ile hem de kendisi ile i!e kurmalarını cesaretlendirme, işbirliğini teşvik etme, öğrenenlerin fikir ve sorularını açıkça ifade edecekleri ortamları oluşturma gibi rolleri yerine getirmek durumundadır (Brooks ve Brooks, 1999:21).

Öğretmen, öğrenenlerin bireysel farklılıklarına uygun seçenekler sunar, yönergeler verir, her öğrenenin kendi kararını kendisinin oluşturmasına yardımcı olur. Bu noktada öğretmen- yol gösterici ve rehberdir. Öğretmenler, problemi öğrenenler için çözmek yerine öğrencinin çözümlemesi için ortam hazırlarlar (Brooks ve Brooks, 1999: 23).

Öğretmen düşündürücü sorular sorarak öğrenenleri araştırmaya ve problem çözmeye teşvik eder. Öğretmen, öğrenene soru sorar ama neyi ya da nasıl düşüneceğini söylemez. Yapılandırmacı öğretmen kuzey yıldızı gibidir, öğrencinin nereye gideceğini söylemez fakat yolunu bulmasına yardımcı olur (Brooks ve Brooks, 1999: 23).

Öğretmen otorite değil sınıf içinde gözlemcidir. Yapılandırmacılıkta sınıf yönetimi emir verme ya da zor kullanma ile yapılmaz. Denetim dolaylı, duygusal ve zihinseldir.
Öğrenenin Roİü

Yapılandırmacı öğrenme, öğrenenin kendi yetenekleri, güdüleri, inançları, tutumu ve tecrübelerinden edindikleri ile oluşan bir karar verme sürecidir. Birey öğrenme sürecinde seçici, yapıcı ve etkindir (Ülgen, 1994: 144).

Öğrenmenin kontrolü bireydedir. Öğrenmeye öğretmeniyle birlikte yön verir. Öğrenenlerin önceki yaşantıları, öğrenme stilleri, bakış açıları ve hazır bulunuşluk düzeyleri öğrenmelerine yön veren etmenlerdendir. Öğrenen kendi kararlarını kendi alır (Brouks ve Brooks, 1993: 10).

Öğretim Tasarım Modelleri

Öğretim tasarımı projelerinde değerlendirmenin nesnesi ne olursa olsun ya da hangi değerlendirme yaklaşımı kullanılırsa kullanılsın, sağlıklı ve işlevsel bir değerlendirme için uyulması gereken bazı temel ilkeler ya da ölçütler vardır. Bunları kullanışlılık, yapılabilirlilik, uygunluk ve doğruluk olmak üzere dört başlık altında toplamak olanaklıdır.

Kullanışlılık; belirli bir hedef kitlenin gereksinimlerini karşılamaya dönük bilgileri üretmektedir. Bunun için değerlendirmenin bilgi verici olması, zamanında tamamlanması ve işe yarar bir etki ortaya koyabilmesi gerekir. Kullanışlılık ölçütü, değerlendirmecilerin hedef kitleti tanıması, onların bilgi gereksinimlerini belirlemesi, bu gereksinimlere duyarlılık göstermesi, inandırıcı olması ve topladığı bilgileri hem kolay anlaşılır bir dille hem de zamanında raporlamasını kapsamaktadır.

Yapılabilirlik; değerlendirmenin gerçekçi, diplomatik, tamamlanabilir ve ekonomik olmasıyla ilgilidir. Bu ölçütün uygulamasında deneysel koşullardan çok doğal koşullara ağırlık verilmeli ve kaynaklar dikkatli biçimde değerlendirilmelidir. Başka bir deyişle, değerlendirme öyle yapılmalıdır ki, hem gerçek koşullarda veri toplansın, hem de amaçlara ulaşabilmek için gereğinden çok kaynak kullanılmasın. Pratik olmak, ilgili her kesimden bilgi toplamak ve maliyeti düşük tutmak gibi konulara da özen gösterilmelidir.

Uygunluk; değerlendirmenin yasal ve ahlaki temelde yürütülmesinin yanı sıra, katılanlara ve etkilenenlere zarar vermeyecek biçimde gerçekleştirilmesidir. Bu demektir ki, eğitsel değerlendirmeye birçok kişi katılır ya da sonuçlardan çok sayıda insan etkilenir. Uygunluk ölçütü, bir bütün olarak, bu kişilerin haklarına saygı gösterilmesini gerektirmektedir. Bunu için tarafların sorumlulukları üzerinde uzlaşmalı, çıkar çatışması açık ve adil biçimde ele alınmalı, bulgular dürüstçe raporlaştırılmalı, sınırlılıklar belirtmeli, insanların bilme hakkına saygı gösterilmeli, etik kurallara bağlı kalınmalı, dengeli bir dil kullanılmalı ve mali sorumluluklar yerine getirmelidir.

Doğruluk; yapılan değerlendirmenin gerçeği olduğu gibi yansıtan sonuçlar ortaya koymasıdır. Bunun gerçekleşebilmesi için değerlendirmenin kapsamlı yapılması, toplanan bilgilerin teknik açıdan doğru olması ve yorumların bulgulara dayanması zorunluluğu vardır. Başka bir deyişle, doğruluk, değerlendirmenin gerçeği olduğu gibi ortaya koyması ve değerlendirme nesnesini oluşturan sorunun ve onun içinde yer aldığı bağlamın betimlemesidir. Bunun devamı da bilgi toplamada kullanılan yaklaşımların, verileri çözümleme işlemlerinin ve yapılan yorumların geçerli ve güvenilir olmasıdır.

Kaynak:http://www.slidefinder.net/…/öğretim_tasarimi_öğretim_tasarimi_modelleri/14028587