EĞİTİM ve TEKNOLOJİ

Eğitim ve Teknolojinin Bütünleşmesi (1990)

Bilişim teknolojisinin, eğitimde başarılı kullanımı, ders programları ve öğrenme ortamlarıyla bütünleştirilmesine
bağlıdır. Öğretmenler, çeşitli öğrenme yöntemlerine cevap veren, öğrenme yöntemlerini örnekleyen
bütünleşme modellerine gereksinim duymaktadırlar. Eğitmenlere, öğrenci ve velilere, yeni teknoloji kaynaklarının nasıl kulanılacağının anlatılması gerekmektedir. Eğitimcilerin, hem teknolojik kaynakların
kullanımı konusunda hem de bu kaynakların eğitsel etkisi hakkında bilgilendirilmesi gerekmektedir.
Eğitimcilerin yalnız, örneğin bir tablolama uygulamasını nasıl kullanacakları konusunda bilgilendirmesi yeterli
olmayacaktır.

Eğitim Modellerinin 1970'ten Günümüze Gelişi

19'uncu yüzyılda eğitim anlayışı (ihtiyacında artmasına bağlı olarak) uzaktan eğitim modellerine dönüşmeye başlamıştır. 1970'li yılların öncesinde mektuplu öğretimle başlayan uzaktan öğretim modeli 1970'li yıllarda ikinci aşamasıyla yaygınlaşmıştır. Bu aşamada, uzaktan eğitim basılı materyallere ek olarak radyo, televizyon, kaset ve teypler aracılığıyla yürütülmeye çalışılmıştır.
1980’li yılların başlangıcında ortaya çıkan uzaktan eğitimin üçüncü aşamasında ise uydu teknolojilerinden yararlanılmıştır. Bu süre boyunca öğrenme ve öğretme etkinliklerinin gerçekleştirilmesinde CDROM’ların kullanımı gerçekleştirilmiştir. Moore ve Kearsley(1996) , iletişim ağları ve bilgisayar tabanlı çoklu ortamı uzaktan eğitim programlarının üçüncü aşaması olarak belirtmektedir. Ancak, telekomünikasyon teknolojileri alanında meydana gelen mevcut gelişmeler ve internet ortamının yaygınlaşması yeni öğretim yaklaşımları doğrultusunda uzaktan eğitim uygulamalarını değişikliğe uğratmaktadır.
İletişim teknolojileri, farklı zaman ve mekanlarda bulunan bireylere iletişim ve etkileşim olanakları sunarak öğrenme çevrelerini daha zengin hale getirebilmektedir (Passerini ve Granger,2000)
Nesnelci öğretim yaklaşımlarından oluşturmacı öğrenme yaklaşımlarına doğru meydana gelen paradigma değişimi aynı zamanda uzaktan eğitim kurslarının tasarımını da etkilemektedir. Bu noktada, (Passerini ve Granger 2000) geleneksel nesnelci öğretim tasarım modellerinin (Dick ve Carey, Jerrold Kemp vb.) yeni karakteristikleri dikkate alacak bir biçimde gelişimsel yaklaşımlarla tümleştirilmesi gerektiğini vurgulamaktadırlar.